Stel je een emmer voor…
Die emmer…. dat ben jij.
Je begint je leven met een lege emmer.
Maar al snel druppelt er van alles in.
Momenten die je raken.
Dingen die je niet begrijpt maar wel voelt.
Teleurstelling. Onveiligheid. Druk om het goed te doen.
Niet gezien worden. Je aanpassen. Doorgaan terwijl je eigenlijk iets anders nodig had.
Je giet het niet bewust in die emmer.
Het gebeurt gewoon.
Omdat je verder moet. Omdat het leven niet pauzeert.
En omdat je al jong leert: niet zeuren, doorpakken, sterk zijn.
De emmer die je negeert
Je weet heus wel dat hij er staat.
Je voelt ’m soms zelfs trekken.
Maar je denkt: “Nu even niet.”
Dus je zet ’m opzij.
Je functioneert. Je lacht. Je regelt.
En ja dat gaat lang goed.
De emmer vult zich langzaam.
Zonder dat hij meteen overloopt.
Totdat dat wel gebeurt.
Als de emmer begint te lekken
Een emmer die te vol zit, barst niet ineens.
Hij gaat eerst lekken.
Een beetje spanning hier.
Een pijntje daar.
Slecht slapen.
Moe zijn zonder duidelijke reden.
Kort lontje. Hoofd vol watten.
Dat zijn geen losse klachten.
Dat zijn de eerste druppels die niet meer binnen blijven.
Wat doen we dan meestal?
We dweilen.
We pakken één klacht aan.
Een pilletje. Rust. Nog even volhouden.
En soms werkt dat ook.
Voor even.
Maar de emmer zelf?
Die blijft tot de rand gevuld.
En ondertussen giet je door
Want ondertussen gaat het leven verder.
Nog een volle agenda.
Nog een verwachting.
Nog een keer over je eigen grens.
En elke keer komt er weer iets bij.
Je blijft dweilen,
terwijl de oorzaak simpel is, er zit te veel in die emmer.
‘Onverklaarbare klachten’ zijn vaak een logisch signaal
Wat we onverklaarbaar noemen,
is vaak het lichaam dat zegt: dit past er niet meer bij.
Niet omdat je zwak bent.
Niet omdat er iets mis is met je lijf.
Maar omdat je systeem al heel lang draagt wat nooit echt ruimte kreeg.
Emoties die geen plek hadden.
Spanning die zich vastzette.
Verhalen die nooit afgemaakt zijn.
Waar echte verandering begint
Niet bij het wegpoetsen van klachten.
Maar bij het legen van de emmer.
Dat vraagt iets anders:
- vertragen
- voelen wat er nog in zit
- erkennen wat je al die tijd hebt meegedragen
Niet alles tegelijk.
Niet forceren.
Maar laagje voor laagje.
Hoe leger de emmer wordt,
hoe minder je lichaam hoeft te signaleren.
Je klachten werken niet tegen je
Ze zijn geen vijand.
Ze zijn geen storing.
Ze zijn informatie.
Een uitnodiging om te luisteren
naar wat te lang genegeerd is.
En misschien is dit het moment
om niet harder te gaan dweilen,
maar eindelijk even stil te staan
en te kijken: wat zit er eigenlijk allemaal in mijn emmer?
Herken je dit verhaal en voel je dat jouw emmer al een tijd te vol zit?
Dan nodig ik je uit om daar samen naar te kijken.
In mijn praktijk werk ik met massage en coaching om laag voor laag ruimte te creëren in je lijf en in je hoofd.
Je hoeft het niet alleen te doen.
Maak hier vandaag nog je afspraak met mij.
Liefs Sabriene
